ماریفه که چهل سال به تنهایی در خانه‌ای کوهستانی در منطقه دریای سیاه زندگی کرده، در جوانی توسط الیاس، مردی که عاشقش بود، رها شد؛ آن هم به دلیل بیماری‌ای که درست در زمان برنامه‌ریزی برای ازدواج به آن مبتلا شده بود. این بیماری در واقع نقشه‌ای بود که توسط یحیی، عاشق پنهان ماریفه، طراحی شد تا چهره واقعی الیاس را برملا کند. در حالی که ماریفه زیبایی خود را به خاطر عسل مسمومی که به او خورانده شده بود از دست داد، عشق الیاس نیز با رفتن آن زیبایی به پایان رسید. الیاس عملاً از آن‌جا فرار کرد و ماریفه به انزوایی خشم‌آلود پناه برد. چهل سال بعد، آتش، پسر الیاس، جسد پدرش را به ترابزون می‌آورد. وصیت پدرش این بود که در باغ ماریفه دفن شود. با این حال، پاسخ ماریفه به این وصیت سرشار از خشم است.